-
1 reticenda
rĕ-tĭcĕo, cŭi, 2, v. n. and a.I.Neutr., to be silent, keep silence (class.;(β).syn.: sileo, obmutesco): cum Sulpicius reticuisset, etc.,
Cic. de Or. 2, 57, 232:de Chelidone reticuit, quoad potuit,
id. Verr. 2, 1, 53, § 139:de utriusque vestrum errore,
id. Phil. 1, 12, 29:non placuit reticere,
Sall. J. 85, 26:ne retice, ne verere,
Ter. Heaut. 1, 1, 33:de adversis,
Tac. A. 1, 67:velut vinculis ori impositis reticentes,
Amm. 30, 4, 11. — Poet.:lyra, quae reticet,
Claud. IV. Cons. Hon. 223:Pelion,
id. in Rufin. 2, 43.—With dat. of a person asking something, to keep silent, not to answer, to refrain from answering (perh. not ante-Aug.):II.nunc interroganti senatori, paeniteatne, etc.... si reticeam, superbus videar,
Liv. 23, 12, 9 Drak.; 3, 41, 3; Tac. A. 14, 49:loquenti,
Ov. M. 3, 357.—Act., to keep a thing silent; to keep secret, conceal (class.;syn. celo): nihil reticebo, quod sciam,
Plaut. Merc. 5, 9, 47; so,nihil,
Ter. Ad. 3, 3, 51; Cic. Q. Fr. 1, 2, 1, § 3:ea, quae, etc.,
id. Fam. 5, 2, 1:quae audierat,
Sall. C. 23, 2:vestros dolores,
Prop. 1, 10, 13:multa linguae reticenda modestae,
Ov. H. 19, 63.— Pass.:reticetur formula pacti,
Ov. H. 20, 151.— Absol.:nihil me subterfugere voluisse reticendo nec obscurare dicendo,
Cic. Clu. 1, 1.— P. a. as subst.: rĕtĭcenda, ōrum, n., things to be kept secret, Just. 1, 7, 4. -
2 reticeo
rĕ-tĭcĕo, cŭi, 2, v. n. and a.I.Neutr., to be silent, keep silence (class.;(β).syn.: sileo, obmutesco): cum Sulpicius reticuisset, etc.,
Cic. de Or. 2, 57, 232:de Chelidone reticuit, quoad potuit,
id. Verr. 2, 1, 53, § 139:de utriusque vestrum errore,
id. Phil. 1, 12, 29:non placuit reticere,
Sall. J. 85, 26:ne retice, ne verere,
Ter. Heaut. 1, 1, 33:de adversis,
Tac. A. 1, 67:velut vinculis ori impositis reticentes,
Amm. 30, 4, 11. — Poet.:lyra, quae reticet,
Claud. IV. Cons. Hon. 223:Pelion,
id. in Rufin. 2, 43.—With dat. of a person asking something, to keep silent, not to answer, to refrain from answering (perh. not ante-Aug.):II.nunc interroganti senatori, paeniteatne, etc.... si reticeam, superbus videar,
Liv. 23, 12, 9 Drak.; 3, 41, 3; Tac. A. 14, 49:loquenti,
Ov. M. 3, 357.—Act., to keep a thing silent; to keep secret, conceal (class.;syn. celo): nihil reticebo, quod sciam,
Plaut. Merc. 5, 9, 47; so,nihil,
Ter. Ad. 3, 3, 51; Cic. Q. Fr. 1, 2, 1, § 3:ea, quae, etc.,
id. Fam. 5, 2, 1:quae audierat,
Sall. C. 23, 2:vestros dolores,
Prop. 1, 10, 13:multa linguae reticenda modestae,
Ov. H. 19, 63.— Pass.:reticetur formula pacti,
Ov. H. 20, 151.— Absol.:nihil me subterfugere voluisse reticendo nec obscurare dicendo,
Cic. Clu. 1, 1.— P. a. as subst.: rĕtĭcenda, ōrum, n., things to be kept secret, Just. 1, 7, 4. -
3 tacenda
tăcĕo, cŭi, cĭtum, 2, v. n. and a. [etym. dub.; perh. root tak-, tvak-, to be or make quiet, content; Sanscr. tucyati, to satisfy; v. Fick, Vergl. Wört. s. v. § 73; 362].I.Neutr., to be silent, i. e. not to speak, to say nothing, hold one ' s peace (therefore more limited in signif. than silere, to be still, to make no noise): qui dicta loquive tacereve possit, Enn. ap. Gell. 12, 4 (Ann. v. 255 Vahl.); so, tacere ac fabulari, id. ap. Non. 475, 2 (Trag. v. 182 ib.): Ag. Ne obturba ac tace. Mil. Taceo. Ag. Si tacuisses, jam istuc taceo non natum foret, Plaut. Poen. 1, 2, 49 sq.:B.silete et tacete,
id. ib. prol. 3; cf. id. Capt. 3, 1, 19:taceamne an praedicem,
Ter. Eun. 4, 4, 54; 5, 2, 60; id. And. 2, 3, 25:ea lingulaca est nobis, nam numquam tacet,
Plaut. Cas. 2, 8, 62:ad loquendum atque ad tacendum tute habeas portisculum,
id. As. 3, 1, 15:tacendo loqui videbantur,
Cic. Sest. 18, 40:hic Abdera, non tacente me,
id. Att. 4, 17, 3 B. and K.:nobis tacentibus,
id. Ac. 2, 32, 101:an me taciturum tantis de rebus existimavistis?
id. Verr. 1, 9, 27:taceamus,
Liv. 40, 9, 5:tacere nondum volumus,
Sid. Ep. 8, 16.— Impers. pass.:taceri si vis, vera dicito,
Ter. Eun. 1, 2, 26:ut doceam Rullum posthac in iis saltem tacere rebus, in quibus de se et de suis factis taceri velit,
Cic. Agr. 3, 2, 4.—Transf., for silere, of animals and things, concr. and abstr., to be still, noiseless, quiet, at rest (mostly poet.):II.canis ipse tacet,
Tib. 2, 4, 34; cf.:vere prius volucres taceant, aestate cicadae,
Ov. A. A. 1, 271:nox erat... Cum tacet omnis ager pecudes pictaeque volucres,
Verg. A. 4, 525; cf.nox,
Cat. 7, 7:nec diu taceat procax locutio,
id. 61, 126:non oculi tacuere tui,
Ov. Am. 2, 5, 17: plectra dolore tacent;muta dolore lyra est,
id. H. 15, 198:tacet stridor litui,
Sen. Thyest. 575:essedo tacente,
noiseless, Mart. 4, 64, 19:Ister tacens,
i. e. standing still, frozen, id. 7, 84, 3:solitudo et tacentes loci,
hushed, still, Tac. H. 3, 85:loca tacentia,
the under world, the silent land, Verg. A. 6, 265:aquae tacentes,
Prop. 4 (5), 4, 49:tacere indolem illam Romanam,
i. e. did not show itself, had disappeared, Liv. 9, 6, 12:blanditiae taceant,
Ov. Am. 1, 4, 66.—Act., to pass over in silence, be silent respecting a thing (rare but class.):A.et tu hoc taceto,
Plaut. Pers. 2, 2, 64:quae vera audivi, taceo et contineo,
Ter. Eun. 1, 2, 23; Plaut. Ep. 5, 1, 44:enuntiabo... quod adhuc semper tacui et tacendum putavi,
Cic. de Or. 1, 26, 119:quid dixit aut quid tacuit?
Hor. Epod. 5, 49:commissa tacere Qui nequit,
id. S. 1, 4, 84:ut alios taceam,
not to speak of others, Ov. M. 13, 177; so,Narcissum,
Verg. G. 4, 123:novercas,
Sen. Hippol. 558 et saep.:tacebimus, quid in ipso homine prosit homini?
Plin. 28, 1, 1, § 1.— Pass.:ignotumst, tacitumst, creditumst,
Ter. Ad. 3, 4, 28:aureus in medio Marte tacetur Amor,
Ov. Am. 2, 18, 36:vir Celtiberis non tacende gentibus,
Mart. 1, 50, 1. — Hence, subst.: tăcenda, ōrum, n., things not to be uttered: dicenda tacenda locutus, rhêta kai arrêta, things fit and unfit to be spoken, Hor. Ep. 1, 7, 72; cf.:gravis est culpa tacenda loqui,
Ov. A. A. 2, 604.—Hence, tă-cĭtus, a, um, P. a.Pass., that is passed over in silence, not spoken of, kept secret, unmentioned:2.prima duo capita epistulae tuae tacita mihi quodammodo relinquenda sunt,
Cic. Fam. 3, 8, 2:aliquid tacitum tenere,
id. de Or. 3, 17, 64; cf.:quod cum ab antiquis tacitum praetermissumque sit,
Liv. 6, 12, 3; Verg. A. 6, 841:tacitum erit,
Plaut. Pers. 2, 2, 64:suspendas potins me, quam tacita tu haec auferas,
i. e. without my speaking of it, uncontradicted by me, id. As. 4, 2, 7; cf.:cetera si reprehenderis, non feres tacitum,
Cic. Att. 2, 3, 2:ne id quidem ab Turno tulisse tacitum ferunt: dixisse enim, etc.,
Liv. 1, 50, 9; so, too, tacitum ferre. id. 3, 45, 6: non patientibus tacitum tribunis, quod, etc., id. 7, 1, 5:tacere nequeo misera, quod tacito usus est,
silence, Plaut. Cist. 1, 2, 7. —Transf.a.In jurid. lang., that is done without words, assumed as a matter of course, silent, implied, tacit:b.non omnia scriptis, sed quaedam, quae perspicua sint, tacitis exceptionibus caveri,
Cic. Inv. 2, 47, 140:conventio,
Dig. 20, 2, 3:condicio,
ib. 23, 3, 68:jus,
ib. 29, 2, 66:substitutio,
ib. 28, 5, 25:indutiae,
Liv. 2, 18; 2, 64; 23, 46:fideicommissum,
Quint. 9, 2, 74.—That is done or exists in silence; silent, secret, hidden, concealed:B.senatus decrevit, ut tacitum judicium ante comitia fierit,
Cic. Att. 4, 17, 3 Bait.:aures ipsae tacito eum (modum) sensu sine arte definiunt,
id. Or. 60, 203:omnes enim tacito quodam sensu sine ullā arte aut ratione quae sint... recta ac prava dijudicant,
id. de Or. 3, 50, 195:ob tacitas cum Marcello offensiones,
Vell. 2, 93, 2:tacitum vivit sub pectore vulnus,
Verg. A. 4, 67; so,affectus,
Ov. M. 7, 147:pudor,
id. ib. 7, 743:ira,
id. ib. 6, 623:dissimulare sperasti, tacitusque meā decedere terrā,
secretly, unobserved, Verg. A. 4, 306.— Subst.: tăcĭtum, i, n., a secret:taciti vulgator,
Ov. Am. 3, 7, 51. —Act. or neutr., that does not speak, not uttering a sound, silent, still, quiet, noiseless, mute:C.quod boni est, id tacitus taceas tute tecum et gaudeas,
Plaut. Ep. 5, 1, 44:tacitus tace modo,
id. Poen. 4, 2, 84:mulier,
id. Rud. 4, 4, 70; cf.:lacrumans tacitus auscultabat, quae ego loquebar,
id. Bacch. 4, 9, 59:quid exspectas auctoritatem loquentium, quorum voluntatem tacitorum perspicis?
Cic. Cat. 1, 8, 20; 3, 11, 26:vos me jam hoc tacito intellegetis,
id. Verr. 2, 2, 73, § 180:quae (patria) tecum tacita loquitur,
id. Cat. 1, 7, 18: voluntas;quae si tacitis nobis intellegi posset, verbis omnino non uteremur,
id. Caecin. 18, 53; id. Verr. 2, 3, 16, § 41:nihil me mutum delectare potest, nihil tacitum,
id. Cat. 3, 11, 26:si quam conjecturam adfert hominibus tacita corporis figura,
id. Rosc. Com. 7, 20:tacita vestra exspectatio,
id. Clu. 23, 63:assensiones nec tacitae nec occultae,
implied, tacit, id. Mil. 5, 12:si mori tacitum oportet, taceamus,
i. e. without making a defence, Liv. 40, 9, 5:contumeliam tacitus tulit,
id. 35, 19, 1:ut forte legentem Aut tacitum impellat,
i. e. meditating, Hor. S. 1, 3, 65:pro sollicitis non tacitus reis,
eloquent, outspoken, id. C. 4, 1, 14:tacitus pasci si posset corvus,
id. Ep. 1, 17, 50:tacitā fistula cum lyrā,
id. C. 3, 19, 20:totum pererrat Luminibus tacitis,
with silent glances, Verg. A. 4, 364:fulmen,
i. e. without thunder, Luc. 1, 533 et saep.:per tacitum nemus ire,
still, silent, quiet, Verg. A. 6, 386; so,unda,
id. ib. 8, 87:caelum,
id. ib. 3, 515:aër,
Mart. 8, 32, 1:domus,
id. 9, 62, 12:limen,
Verg. A. 7, 343:nox,
Ov. H. 18, 78; id. F. 2, 552.— Subst.: tăcĭtum, i, n., silence:septem surgens sedatis amnibus altus Per tacitum Ganges,
in its silent course, flowing silently, Verg. A. 9, 31; cf.:trahitur Gangesque Padusque Per tacitum mundi,
i. e. through subterranean passages, Luc. 10, 253:somnus per tacitum allapsus,
silently, in silence, Sil. 10, 354:erumpunt sub casside fusae Per tacitum lacrimae,
id. 12, 554; 17, 216.—As proper name: Tă-cĭta, ae, f., = Muta, the goddess of Silence:ecce anus in mediis residens annosa puellis Sacra facit Tacitae,
Ov. F. 2, 572; v. also 2. Tacitus.— Adv.: tăcĭtē, silently, in silence, secretly (class.):auscultemus,
Plaut. As. 3, 2, 42:tacite rogare,
Cic. Imp. Pomp. 5, 13:tacite dat ipsa lex potestatem defendendi,
id. Mil. 4, 11:perire tacite obscureque,
id. Quint. 15, 50:non tulit verecundiam senatus,
Liv. 5, 28, 1:exsecrari praetereuntem,
id. 2, 58, 8:annus labens,
Ov. F. 1, 65; Just. 15, 2; Plin. Ep. 5, 17, 2; Val. Max. 6, 5, 2. -
4 taceo
tăcĕo, cŭi, cĭtum, 2, v. n. and a. [etym. dub.; perh. root tak-, tvak-, to be or make quiet, content; Sanscr. tucyati, to satisfy; v. Fick, Vergl. Wört. s. v. § 73; 362].I.Neutr., to be silent, i. e. not to speak, to say nothing, hold one ' s peace (therefore more limited in signif. than silere, to be still, to make no noise): qui dicta loquive tacereve possit, Enn. ap. Gell. 12, 4 (Ann. v. 255 Vahl.); so, tacere ac fabulari, id. ap. Non. 475, 2 (Trag. v. 182 ib.): Ag. Ne obturba ac tace. Mil. Taceo. Ag. Si tacuisses, jam istuc taceo non natum foret, Plaut. Poen. 1, 2, 49 sq.:B.silete et tacete,
id. ib. prol. 3; cf. id. Capt. 3, 1, 19:taceamne an praedicem,
Ter. Eun. 4, 4, 54; 5, 2, 60; id. And. 2, 3, 25:ea lingulaca est nobis, nam numquam tacet,
Plaut. Cas. 2, 8, 62:ad loquendum atque ad tacendum tute habeas portisculum,
id. As. 3, 1, 15:tacendo loqui videbantur,
Cic. Sest. 18, 40:hic Abdera, non tacente me,
id. Att. 4, 17, 3 B. and K.:nobis tacentibus,
id. Ac. 2, 32, 101:an me taciturum tantis de rebus existimavistis?
id. Verr. 1, 9, 27:taceamus,
Liv. 40, 9, 5:tacere nondum volumus,
Sid. Ep. 8, 16.— Impers. pass.:taceri si vis, vera dicito,
Ter. Eun. 1, 2, 26:ut doceam Rullum posthac in iis saltem tacere rebus, in quibus de se et de suis factis taceri velit,
Cic. Agr. 3, 2, 4.—Transf., for silere, of animals and things, concr. and abstr., to be still, noiseless, quiet, at rest (mostly poet.):II.canis ipse tacet,
Tib. 2, 4, 34; cf.:vere prius volucres taceant, aestate cicadae,
Ov. A. A. 1, 271:nox erat... Cum tacet omnis ager pecudes pictaeque volucres,
Verg. A. 4, 525; cf.nox,
Cat. 7, 7:nec diu taceat procax locutio,
id. 61, 126:non oculi tacuere tui,
Ov. Am. 2, 5, 17: plectra dolore tacent;muta dolore lyra est,
id. H. 15, 198:tacet stridor litui,
Sen. Thyest. 575:essedo tacente,
noiseless, Mart. 4, 64, 19:Ister tacens,
i. e. standing still, frozen, id. 7, 84, 3:solitudo et tacentes loci,
hushed, still, Tac. H. 3, 85:loca tacentia,
the under world, the silent land, Verg. A. 6, 265:aquae tacentes,
Prop. 4 (5), 4, 49:tacere indolem illam Romanam,
i. e. did not show itself, had disappeared, Liv. 9, 6, 12:blanditiae taceant,
Ov. Am. 1, 4, 66.—Act., to pass over in silence, be silent respecting a thing (rare but class.):A.et tu hoc taceto,
Plaut. Pers. 2, 2, 64:quae vera audivi, taceo et contineo,
Ter. Eun. 1, 2, 23; Plaut. Ep. 5, 1, 44:enuntiabo... quod adhuc semper tacui et tacendum putavi,
Cic. de Or. 1, 26, 119:quid dixit aut quid tacuit?
Hor. Epod. 5, 49:commissa tacere Qui nequit,
id. S. 1, 4, 84:ut alios taceam,
not to speak of others, Ov. M. 13, 177; so,Narcissum,
Verg. G. 4, 123:novercas,
Sen. Hippol. 558 et saep.:tacebimus, quid in ipso homine prosit homini?
Plin. 28, 1, 1, § 1.— Pass.:ignotumst, tacitumst, creditumst,
Ter. Ad. 3, 4, 28:aureus in medio Marte tacetur Amor,
Ov. Am. 2, 18, 36:vir Celtiberis non tacende gentibus,
Mart. 1, 50, 1. — Hence, subst.: tăcenda, ōrum, n., things not to be uttered: dicenda tacenda locutus, rhêta kai arrêta, things fit and unfit to be spoken, Hor. Ep. 1, 7, 72; cf.:gravis est culpa tacenda loqui,
Ov. A. A. 2, 604.—Hence, tă-cĭtus, a, um, P. a.Pass., that is passed over in silence, not spoken of, kept secret, unmentioned:2.prima duo capita epistulae tuae tacita mihi quodammodo relinquenda sunt,
Cic. Fam. 3, 8, 2:aliquid tacitum tenere,
id. de Or. 3, 17, 64; cf.:quod cum ab antiquis tacitum praetermissumque sit,
Liv. 6, 12, 3; Verg. A. 6, 841:tacitum erit,
Plaut. Pers. 2, 2, 64:suspendas potins me, quam tacita tu haec auferas,
i. e. without my speaking of it, uncontradicted by me, id. As. 4, 2, 7; cf.:cetera si reprehenderis, non feres tacitum,
Cic. Att. 2, 3, 2:ne id quidem ab Turno tulisse tacitum ferunt: dixisse enim, etc.,
Liv. 1, 50, 9; so, too, tacitum ferre. id. 3, 45, 6: non patientibus tacitum tribunis, quod, etc., id. 7, 1, 5:tacere nequeo misera, quod tacito usus est,
silence, Plaut. Cist. 1, 2, 7. —Transf.a.In jurid. lang., that is done without words, assumed as a matter of course, silent, implied, tacit:b.non omnia scriptis, sed quaedam, quae perspicua sint, tacitis exceptionibus caveri,
Cic. Inv. 2, 47, 140:conventio,
Dig. 20, 2, 3:condicio,
ib. 23, 3, 68:jus,
ib. 29, 2, 66:substitutio,
ib. 28, 5, 25:indutiae,
Liv. 2, 18; 2, 64; 23, 46:fideicommissum,
Quint. 9, 2, 74.—That is done or exists in silence; silent, secret, hidden, concealed:B.senatus decrevit, ut tacitum judicium ante comitia fierit,
Cic. Att. 4, 17, 3 Bait.:aures ipsae tacito eum (modum) sensu sine arte definiunt,
id. Or. 60, 203:omnes enim tacito quodam sensu sine ullā arte aut ratione quae sint... recta ac prava dijudicant,
id. de Or. 3, 50, 195:ob tacitas cum Marcello offensiones,
Vell. 2, 93, 2:tacitum vivit sub pectore vulnus,
Verg. A. 4, 67; so,affectus,
Ov. M. 7, 147:pudor,
id. ib. 7, 743:ira,
id. ib. 6, 623:dissimulare sperasti, tacitusque meā decedere terrā,
secretly, unobserved, Verg. A. 4, 306.— Subst.: tăcĭtum, i, n., a secret:taciti vulgator,
Ov. Am. 3, 7, 51. —Act. or neutr., that does not speak, not uttering a sound, silent, still, quiet, noiseless, mute:C.quod boni est, id tacitus taceas tute tecum et gaudeas,
Plaut. Ep. 5, 1, 44:tacitus tace modo,
id. Poen. 4, 2, 84:mulier,
id. Rud. 4, 4, 70; cf.:lacrumans tacitus auscultabat, quae ego loquebar,
id. Bacch. 4, 9, 59:quid exspectas auctoritatem loquentium, quorum voluntatem tacitorum perspicis?
Cic. Cat. 1, 8, 20; 3, 11, 26:vos me jam hoc tacito intellegetis,
id. Verr. 2, 2, 73, § 180:quae (patria) tecum tacita loquitur,
id. Cat. 1, 7, 18: voluntas;quae si tacitis nobis intellegi posset, verbis omnino non uteremur,
id. Caecin. 18, 53; id. Verr. 2, 3, 16, § 41:nihil me mutum delectare potest, nihil tacitum,
id. Cat. 3, 11, 26:si quam conjecturam adfert hominibus tacita corporis figura,
id. Rosc. Com. 7, 20:tacita vestra exspectatio,
id. Clu. 23, 63:assensiones nec tacitae nec occultae,
implied, tacit, id. Mil. 5, 12:si mori tacitum oportet, taceamus,
i. e. without making a defence, Liv. 40, 9, 5:contumeliam tacitus tulit,
id. 35, 19, 1:ut forte legentem Aut tacitum impellat,
i. e. meditating, Hor. S. 1, 3, 65:pro sollicitis non tacitus reis,
eloquent, outspoken, id. C. 4, 1, 14:tacitus pasci si posset corvus,
id. Ep. 1, 17, 50:tacitā fistula cum lyrā,
id. C. 3, 19, 20:totum pererrat Luminibus tacitis,
with silent glances, Verg. A. 4, 364:fulmen,
i. e. without thunder, Luc. 1, 533 et saep.:per tacitum nemus ire,
still, silent, quiet, Verg. A. 6, 386; so,unda,
id. ib. 8, 87:caelum,
id. ib. 3, 515:aër,
Mart. 8, 32, 1:domus,
id. 9, 62, 12:limen,
Verg. A. 7, 343:nox,
Ov. H. 18, 78; id. F. 2, 552.— Subst.: tăcĭtum, i, n., silence:septem surgens sedatis amnibus altus Per tacitum Ganges,
in its silent course, flowing silently, Verg. A. 9, 31; cf.:trahitur Gangesque Padusque Per tacitum mundi,
i. e. through subterranean passages, Luc. 10, 253:somnus per tacitum allapsus,
silently, in silence, Sil. 10, 354:erumpunt sub casside fusae Per tacitum lacrimae,
id. 12, 554; 17, 216.—As proper name: Tă-cĭta, ae, f., = Muta, the goddess of Silence:ecce anus in mediis residens annosa puellis Sacra facit Tacitae,
Ov. F. 2, 572; v. also 2. Tacitus.— Adv.: tăcĭtē, silently, in silence, secretly (class.):auscultemus,
Plaut. As. 3, 2, 42:tacite rogare,
Cic. Imp. Pomp. 5, 13:tacite dat ipsa lex potestatem defendendi,
id. Mil. 4, 11:perire tacite obscureque,
id. Quint. 15, 50:non tulit verecundiam senatus,
Liv. 5, 28, 1:exsecrari praetereuntem,
id. 2, 58, 8:annus labens,
Ov. F. 1, 65; Just. 15, 2; Plin. Ep. 5, 17, 2; Val. Max. 6, 5, 2. -
5 tacitum
tăcĕo, cŭi, cĭtum, 2, v. n. and a. [etym. dub.; perh. root tak-, tvak-, to be or make quiet, content; Sanscr. tucyati, to satisfy; v. Fick, Vergl. Wört. s. v. § 73; 362].I.Neutr., to be silent, i. e. not to speak, to say nothing, hold one ' s peace (therefore more limited in signif. than silere, to be still, to make no noise): qui dicta loquive tacereve possit, Enn. ap. Gell. 12, 4 (Ann. v. 255 Vahl.); so, tacere ac fabulari, id. ap. Non. 475, 2 (Trag. v. 182 ib.): Ag. Ne obturba ac tace. Mil. Taceo. Ag. Si tacuisses, jam istuc taceo non natum foret, Plaut. Poen. 1, 2, 49 sq.:B.silete et tacete,
id. ib. prol. 3; cf. id. Capt. 3, 1, 19:taceamne an praedicem,
Ter. Eun. 4, 4, 54; 5, 2, 60; id. And. 2, 3, 25:ea lingulaca est nobis, nam numquam tacet,
Plaut. Cas. 2, 8, 62:ad loquendum atque ad tacendum tute habeas portisculum,
id. As. 3, 1, 15:tacendo loqui videbantur,
Cic. Sest. 18, 40:hic Abdera, non tacente me,
id. Att. 4, 17, 3 B. and K.:nobis tacentibus,
id. Ac. 2, 32, 101:an me taciturum tantis de rebus existimavistis?
id. Verr. 1, 9, 27:taceamus,
Liv. 40, 9, 5:tacere nondum volumus,
Sid. Ep. 8, 16.— Impers. pass.:taceri si vis, vera dicito,
Ter. Eun. 1, 2, 26:ut doceam Rullum posthac in iis saltem tacere rebus, in quibus de se et de suis factis taceri velit,
Cic. Agr. 3, 2, 4.—Transf., for silere, of animals and things, concr. and abstr., to be still, noiseless, quiet, at rest (mostly poet.):II.canis ipse tacet,
Tib. 2, 4, 34; cf.:vere prius volucres taceant, aestate cicadae,
Ov. A. A. 1, 271:nox erat... Cum tacet omnis ager pecudes pictaeque volucres,
Verg. A. 4, 525; cf.nox,
Cat. 7, 7:nec diu taceat procax locutio,
id. 61, 126:non oculi tacuere tui,
Ov. Am. 2, 5, 17: plectra dolore tacent;muta dolore lyra est,
id. H. 15, 198:tacet stridor litui,
Sen. Thyest. 575:essedo tacente,
noiseless, Mart. 4, 64, 19:Ister tacens,
i. e. standing still, frozen, id. 7, 84, 3:solitudo et tacentes loci,
hushed, still, Tac. H. 3, 85:loca tacentia,
the under world, the silent land, Verg. A. 6, 265:aquae tacentes,
Prop. 4 (5), 4, 49:tacere indolem illam Romanam,
i. e. did not show itself, had disappeared, Liv. 9, 6, 12:blanditiae taceant,
Ov. Am. 1, 4, 66.—Act., to pass over in silence, be silent respecting a thing (rare but class.):A.et tu hoc taceto,
Plaut. Pers. 2, 2, 64:quae vera audivi, taceo et contineo,
Ter. Eun. 1, 2, 23; Plaut. Ep. 5, 1, 44:enuntiabo... quod adhuc semper tacui et tacendum putavi,
Cic. de Or. 1, 26, 119:quid dixit aut quid tacuit?
Hor. Epod. 5, 49:commissa tacere Qui nequit,
id. S. 1, 4, 84:ut alios taceam,
not to speak of others, Ov. M. 13, 177; so,Narcissum,
Verg. G. 4, 123:novercas,
Sen. Hippol. 558 et saep.:tacebimus, quid in ipso homine prosit homini?
Plin. 28, 1, 1, § 1.— Pass.:ignotumst, tacitumst, creditumst,
Ter. Ad. 3, 4, 28:aureus in medio Marte tacetur Amor,
Ov. Am. 2, 18, 36:vir Celtiberis non tacende gentibus,
Mart. 1, 50, 1. — Hence, subst.: tăcenda, ōrum, n., things not to be uttered: dicenda tacenda locutus, rhêta kai arrêta, things fit and unfit to be spoken, Hor. Ep. 1, 7, 72; cf.:gravis est culpa tacenda loqui,
Ov. A. A. 2, 604.—Hence, tă-cĭtus, a, um, P. a.Pass., that is passed over in silence, not spoken of, kept secret, unmentioned:2.prima duo capita epistulae tuae tacita mihi quodammodo relinquenda sunt,
Cic. Fam. 3, 8, 2:aliquid tacitum tenere,
id. de Or. 3, 17, 64; cf.:quod cum ab antiquis tacitum praetermissumque sit,
Liv. 6, 12, 3; Verg. A. 6, 841:tacitum erit,
Plaut. Pers. 2, 2, 64:suspendas potins me, quam tacita tu haec auferas,
i. e. without my speaking of it, uncontradicted by me, id. As. 4, 2, 7; cf.:cetera si reprehenderis, non feres tacitum,
Cic. Att. 2, 3, 2:ne id quidem ab Turno tulisse tacitum ferunt: dixisse enim, etc.,
Liv. 1, 50, 9; so, too, tacitum ferre. id. 3, 45, 6: non patientibus tacitum tribunis, quod, etc., id. 7, 1, 5:tacere nequeo misera, quod tacito usus est,
silence, Plaut. Cist. 1, 2, 7. —Transf.a.In jurid. lang., that is done without words, assumed as a matter of course, silent, implied, tacit:b.non omnia scriptis, sed quaedam, quae perspicua sint, tacitis exceptionibus caveri,
Cic. Inv. 2, 47, 140:conventio,
Dig. 20, 2, 3:condicio,
ib. 23, 3, 68:jus,
ib. 29, 2, 66:substitutio,
ib. 28, 5, 25:indutiae,
Liv. 2, 18; 2, 64; 23, 46:fideicommissum,
Quint. 9, 2, 74.—That is done or exists in silence; silent, secret, hidden, concealed:B.senatus decrevit, ut tacitum judicium ante comitia fierit,
Cic. Att. 4, 17, 3 Bait.:aures ipsae tacito eum (modum) sensu sine arte definiunt,
id. Or. 60, 203:omnes enim tacito quodam sensu sine ullā arte aut ratione quae sint... recta ac prava dijudicant,
id. de Or. 3, 50, 195:ob tacitas cum Marcello offensiones,
Vell. 2, 93, 2:tacitum vivit sub pectore vulnus,
Verg. A. 4, 67; so,affectus,
Ov. M. 7, 147:pudor,
id. ib. 7, 743:ira,
id. ib. 6, 623:dissimulare sperasti, tacitusque meā decedere terrā,
secretly, unobserved, Verg. A. 4, 306.— Subst.: tăcĭtum, i, n., a secret:taciti vulgator,
Ov. Am. 3, 7, 51. —Act. or neutr., that does not speak, not uttering a sound, silent, still, quiet, noiseless, mute:C.quod boni est, id tacitus taceas tute tecum et gaudeas,
Plaut. Ep. 5, 1, 44:tacitus tace modo,
id. Poen. 4, 2, 84:mulier,
id. Rud. 4, 4, 70; cf.:lacrumans tacitus auscultabat, quae ego loquebar,
id. Bacch. 4, 9, 59:quid exspectas auctoritatem loquentium, quorum voluntatem tacitorum perspicis?
Cic. Cat. 1, 8, 20; 3, 11, 26:vos me jam hoc tacito intellegetis,
id. Verr. 2, 2, 73, § 180:quae (patria) tecum tacita loquitur,
id. Cat. 1, 7, 18: voluntas;quae si tacitis nobis intellegi posset, verbis omnino non uteremur,
id. Caecin. 18, 53; id. Verr. 2, 3, 16, § 41:nihil me mutum delectare potest, nihil tacitum,
id. Cat. 3, 11, 26:si quam conjecturam adfert hominibus tacita corporis figura,
id. Rosc. Com. 7, 20:tacita vestra exspectatio,
id. Clu. 23, 63:assensiones nec tacitae nec occultae,
implied, tacit, id. Mil. 5, 12:si mori tacitum oportet, taceamus,
i. e. without making a defence, Liv. 40, 9, 5:contumeliam tacitus tulit,
id. 35, 19, 1:ut forte legentem Aut tacitum impellat,
i. e. meditating, Hor. S. 1, 3, 65:pro sollicitis non tacitus reis,
eloquent, outspoken, id. C. 4, 1, 14:tacitus pasci si posset corvus,
id. Ep. 1, 17, 50:tacitā fistula cum lyrā,
id. C. 3, 19, 20:totum pererrat Luminibus tacitis,
with silent glances, Verg. A. 4, 364:fulmen,
i. e. without thunder, Luc. 1, 533 et saep.:per tacitum nemus ire,
still, silent, quiet, Verg. A. 6, 386; so,unda,
id. ib. 8, 87:caelum,
id. ib. 3, 515:aër,
Mart. 8, 32, 1:domus,
id. 9, 62, 12:limen,
Verg. A. 7, 343:nox,
Ov. H. 18, 78; id. F. 2, 552.— Subst.: tăcĭtum, i, n., silence:septem surgens sedatis amnibus altus Per tacitum Ganges,
in its silent course, flowing silently, Verg. A. 9, 31; cf.:trahitur Gangesque Padusque Per tacitum mundi,
i. e. through subterranean passages, Luc. 10, 253:somnus per tacitum allapsus,
silently, in silence, Sil. 10, 354:erumpunt sub casside fusae Per tacitum lacrimae,
id. 12, 554; 17, 216.—As proper name: Tă-cĭta, ae, f., = Muta, the goddess of Silence:ecce anus in mediis residens annosa puellis Sacra facit Tacitae,
Ov. F. 2, 572; v. also 2. Tacitus.— Adv.: tăcĭtē, silently, in silence, secretly (class.):auscultemus,
Plaut. As. 3, 2, 42:tacite rogare,
Cic. Imp. Pomp. 5, 13:tacite dat ipsa lex potestatem defendendi,
id. Mil. 4, 11:perire tacite obscureque,
id. Quint. 15, 50:non tulit verecundiam senatus,
Liv. 5, 28, 1:exsecrari praetereuntem,
id. 2, 58, 8:annus labens,
Ov. F. 1, 65; Just. 15, 2; Plin. Ep. 5, 17, 2; Val. Max. 6, 5, 2. -
6 obculo
occŭlo ( obc-), cŭlŭi, cultum, 3 ( plup. sync. occulerat, Val. Fl. 2, 280), v. a. [obcolo], to cover, cover over (syn.: tego, condo, celo, abdo).I.In gen. (very rare): terra occulit caput, Enn. ap. Paul. ex Fest. p. 375 Müll. (Trag. v. 141 Vahl.):II.virgulta multā terrā,
Verg. G. 2, 346.—In partic., to cover up, hide, conceal (class.; esp. in the P. a.; v. in the foll.):* B.vitia corporis fuco,
Plaut. Most. 1, 3, 118:vulnera,
Cic. Att. 5, 15, 2:(feminae) parietum umbris occuluntur,
are kept concealed, id. Tusc. 2, 15, 36:hastatos,
Liv. 33, 1:se silvā,
id. 25, 8, 5:classem in convexo nemorum sub rupe,
Verg. A. 1, 310:caligine terras,
Ov. M. 1, 600:puncta argumentorum,
Cic. de Or. 2, 41, 77:narratum ab iis,
to keep secret, conceal, Tac. A. 3, 16:vitia,
Quint. 12, 8, 10.— Absol.:si quis et imprudens aspexerit, occulat ille,
Tib. 1, 2, 37.—Of burying: occultum efferre significat sub terram ferre, ponere, Paul. ex Fest. p. 205 Müll.—Hence, occultus (archaic orthogr. OQVOLTVS, S. C. Bacch.;b.scanned ŏccultus,
Plaut. Trin. 3, 2, 39; 86; id. Capt. 1, 1, 15; cf. Brix, Trin. Einleit. p. 14 Ritschl ad Plaut. Trin. l. l. ed. 2), a, um, P. a., hidden, concealed, secret (freq. and class.;syn. abditus): hi saltem in occultis locis prostant, vos in foro ipso,
Plaut. Curc. 4, 2, 21:res occultae et penitus abditae,
Cic. N. D. 1, 19, 49:occultiores insidiae,
id. Verr. 2, 1, 15, § 39:occultior atque tectior cupiditas,
id. Rosc. Am. 36, 104:si quid erit occultius et reconditum,
id. Fam. 11, 21, 5:cum res occultissimas aperueris in lucemque protuleris,
id. Ac. 2, 19, 62:per occultos calles,
Verg. A. 9, 383:via,
id. ib. 3, 695:nota,
Ov. A. A. 3, 630:sapor,
Verg. G. 3, 397:crescit, occulto velut arbor aevo, Fama Marcelli,
from an obscure, remote age, Hor. C. 1, 12, 45:res,
i. e. the hidden laws of nature, Lucr. 1, 145; 424; Cic. Ac. 1, 4, 15 sq.; 2, 41, 127; id. Fin. 3, 11, 37; 4, 7, 18 al.:occulti miranda potentia fati,
Juv. 7, 200.—Of persons, close, reserved, secret, not open:(β).si me astutum et occultum lubet fingere,
Cic. Fam. 3, 10, 8:ab occultis cavendum hominibus consultisque,
Liv. 25, 16, 4; Tac. A. 6, 51.—With gen.:occultus odii,
dissembling his hate, Tac. A. 4, 7.—Occultus, adverbially for occulte, in secret, secretly (Tacitean):C.qui ejusmodi preces occulti illuderent,
Tac. A. 3, 29; 4, 12:patris mei amicitias non occulti ferunt,
id. ib. 4, 40.—Neutr. as subst.1.oc-culta, ōrum, plur., secret things or places, secrets:2.servi, quibus occulta creduntur,
Cic. Cael. 23, 57:cui fervens Aestuat occultis animus semperque tacendis,
Juv. 3, 50. —With gen.:occulta saltuum scrutari,
Tac. A. 1, 61:occulta conjurationis retexere,
id. ib. 15, 74:occulta cordis,
Vulg. 1 Cor. 14, 25:hominum,
id. Rom. 2, 16:ab occultis meis,
from my secret sins, id. Psa. 18, 13.—Sing.: occultum, i, n., secrecy, only in adverb. phrases, in occulto; per occultum; ex occulto, in secret, secretly: SACRA IN OQVOLTOD NE QVIQVAM FECISE VELET, S. C. Bacch.: in occulto mussabant, Enn. Ann. ap. Paul. ex Fest. p. 144 Müll. (Ann. v. 185 Vahl.): Plaut. Trin. 3, 2, 86:(α).stare in occulto,
Cic. Clu. 28, 78: per occultum (post-Aug.), Tac. [p. 1252] A. 6, 7; 4, 71 fin.; 5, 4; Claud. Cons. Mall. Theod. 124:ex occulto,
from a place of concealment, secret place, Ter. Eun. 4, 7, 17:Jugurtha ex occulto repente nostros invadit,
Sall. J. 59, 2.—Hence, secretly:ex occulto intervenire,
Cic. Clu. 16, 47.—Hence, adv., in three forms: occultē (class.), occultō (ante-class.), and occultim (post-class.), in concealment, in secret, secretly, privately.Form occulte:(β).neque id occulte fert,
does not keep it secret, makes no secret of it, does not conceal it, Ter. Ad. 3, 2, 30:ea nunc occulte cuniculis oppugnatur,
Cic. Agr. 1, 1, 1:proficisci,
Caes. B. C. 1, 66:inter se constituere aliquid,
id. B. G. 7, 83:labitur occulte,
Ov. M. 10, 519:nec clam illud occulteque factum est,
Plin. 36, 2, 2, § 6.—Form occulto, Afran. ap. Charis. p. 186 P. (Com. Rel. v. 295 Rib.).—* (γ).Form occultim:b.reptare,
Sol. 4.—Comp.:conari occultius,
Cic. Deiot. 6, 18:erant praeterea complures paulo occultius consilii hujus participes,
Sall. C. 17, 5: Quint. 9, 4, 21.— Sup.:quam potuit occultissime reliquas cohortes duxit,
Caes. B. C. 3, 67:castra quam potest occultissime locat,
Liv. 9, 2; Sall. J. 91, 3;for which maxime occulte,
Sall. J. 35, 4. -
7 occulo
occŭlo ( obc-), cŭlŭi, cultum, 3 ( plup. sync. occulerat, Val. Fl. 2, 280), v. a. [obcolo], to cover, cover over (syn.: tego, condo, celo, abdo).I.In gen. (very rare): terra occulit caput, Enn. ap. Paul. ex Fest. p. 375 Müll. (Trag. v. 141 Vahl.):II.virgulta multā terrā,
Verg. G. 2, 346.—In partic., to cover up, hide, conceal (class.; esp. in the P. a.; v. in the foll.):* B.vitia corporis fuco,
Plaut. Most. 1, 3, 118:vulnera,
Cic. Att. 5, 15, 2:(feminae) parietum umbris occuluntur,
are kept concealed, id. Tusc. 2, 15, 36:hastatos,
Liv. 33, 1:se silvā,
id. 25, 8, 5:classem in convexo nemorum sub rupe,
Verg. A. 1, 310:caligine terras,
Ov. M. 1, 600:puncta argumentorum,
Cic. de Or. 2, 41, 77:narratum ab iis,
to keep secret, conceal, Tac. A. 3, 16:vitia,
Quint. 12, 8, 10.— Absol.:si quis et imprudens aspexerit, occulat ille,
Tib. 1, 2, 37.—Of burying: occultum efferre significat sub terram ferre, ponere, Paul. ex Fest. p. 205 Müll.—Hence, occultus (archaic orthogr. OQVOLTVS, S. C. Bacch.;b.scanned ŏccultus,
Plaut. Trin. 3, 2, 39; 86; id. Capt. 1, 1, 15; cf. Brix, Trin. Einleit. p. 14 Ritschl ad Plaut. Trin. l. l. ed. 2), a, um, P. a., hidden, concealed, secret (freq. and class.;syn. abditus): hi saltem in occultis locis prostant, vos in foro ipso,
Plaut. Curc. 4, 2, 21:res occultae et penitus abditae,
Cic. N. D. 1, 19, 49:occultiores insidiae,
id. Verr. 2, 1, 15, § 39:occultior atque tectior cupiditas,
id. Rosc. Am. 36, 104:si quid erit occultius et reconditum,
id. Fam. 11, 21, 5:cum res occultissimas aperueris in lucemque protuleris,
id. Ac. 2, 19, 62:per occultos calles,
Verg. A. 9, 383:via,
id. ib. 3, 695:nota,
Ov. A. A. 3, 630:sapor,
Verg. G. 3, 397:crescit, occulto velut arbor aevo, Fama Marcelli,
from an obscure, remote age, Hor. C. 1, 12, 45:res,
i. e. the hidden laws of nature, Lucr. 1, 145; 424; Cic. Ac. 1, 4, 15 sq.; 2, 41, 127; id. Fin. 3, 11, 37; 4, 7, 18 al.:occulti miranda potentia fati,
Juv. 7, 200.—Of persons, close, reserved, secret, not open:(β).si me astutum et occultum lubet fingere,
Cic. Fam. 3, 10, 8:ab occultis cavendum hominibus consultisque,
Liv. 25, 16, 4; Tac. A. 6, 51.—With gen.:occultus odii,
dissembling his hate, Tac. A. 4, 7.—Occultus, adverbially for occulte, in secret, secretly (Tacitean):C.qui ejusmodi preces occulti illuderent,
Tac. A. 3, 29; 4, 12:patris mei amicitias non occulti ferunt,
id. ib. 4, 40.—Neutr. as subst.1.oc-culta, ōrum, plur., secret things or places, secrets:2.servi, quibus occulta creduntur,
Cic. Cael. 23, 57:cui fervens Aestuat occultis animus semperque tacendis,
Juv. 3, 50. —With gen.:occulta saltuum scrutari,
Tac. A. 1, 61:occulta conjurationis retexere,
id. ib. 15, 74:occulta cordis,
Vulg. 1 Cor. 14, 25:hominum,
id. Rom. 2, 16:ab occultis meis,
from my secret sins, id. Psa. 18, 13.—Sing.: occultum, i, n., secrecy, only in adverb. phrases, in occulto; per occultum; ex occulto, in secret, secretly: SACRA IN OQVOLTOD NE QVIQVAM FECISE VELET, S. C. Bacch.: in occulto mussabant, Enn. Ann. ap. Paul. ex Fest. p. 144 Müll. (Ann. v. 185 Vahl.): Plaut. Trin. 3, 2, 86:(α).stare in occulto,
Cic. Clu. 28, 78: per occultum (post-Aug.), Tac. [p. 1252] A. 6, 7; 4, 71 fin.; 5, 4; Claud. Cons. Mall. Theod. 124:ex occulto,
from a place of concealment, secret place, Ter. Eun. 4, 7, 17:Jugurtha ex occulto repente nostros invadit,
Sall. J. 59, 2.—Hence, secretly:ex occulto intervenire,
Cic. Clu. 16, 47.—Hence, adv., in three forms: occultē (class.), occultō (ante-class.), and occultim (post-class.), in concealment, in secret, secretly, privately.Form occulte:(β).neque id occulte fert,
does not keep it secret, makes no secret of it, does not conceal it, Ter. Ad. 3, 2, 30:ea nunc occulte cuniculis oppugnatur,
Cic. Agr. 1, 1, 1:proficisci,
Caes. B. C. 1, 66:inter se constituere aliquid,
id. B. G. 7, 83:labitur occulte,
Ov. M. 10, 519:nec clam illud occulteque factum est,
Plin. 36, 2, 2, § 6.—Form occulto, Afran. ap. Charis. p. 186 P. (Com. Rel. v. 295 Rib.).—* (γ).Form occultim:b.reptare,
Sol. 4.—Comp.:conari occultius,
Cic. Deiot. 6, 18:erant praeterea complures paulo occultius consilii hujus participes,
Sall. C. 17, 5: Quint. 9, 4, 21.— Sup.:quam potuit occultissime reliquas cohortes duxit,
Caes. B. C. 3, 67:castra quam potest occultissime locat,
Liv. 9, 2; Sall. J. 91, 3;for which maxime occulte,
Sall. J. 35, 4. -
8 occulta
occŭlo ( obc-), cŭlŭi, cultum, 3 ( plup. sync. occulerat, Val. Fl. 2, 280), v. a. [obcolo], to cover, cover over (syn.: tego, condo, celo, abdo).I.In gen. (very rare): terra occulit caput, Enn. ap. Paul. ex Fest. p. 375 Müll. (Trag. v. 141 Vahl.):II.virgulta multā terrā,
Verg. G. 2, 346.—In partic., to cover up, hide, conceal (class.; esp. in the P. a.; v. in the foll.):* B.vitia corporis fuco,
Plaut. Most. 1, 3, 118:vulnera,
Cic. Att. 5, 15, 2:(feminae) parietum umbris occuluntur,
are kept concealed, id. Tusc. 2, 15, 36:hastatos,
Liv. 33, 1:se silvā,
id. 25, 8, 5:classem in convexo nemorum sub rupe,
Verg. A. 1, 310:caligine terras,
Ov. M. 1, 600:puncta argumentorum,
Cic. de Or. 2, 41, 77:narratum ab iis,
to keep secret, conceal, Tac. A. 3, 16:vitia,
Quint. 12, 8, 10.— Absol.:si quis et imprudens aspexerit, occulat ille,
Tib. 1, 2, 37.—Of burying: occultum efferre significat sub terram ferre, ponere, Paul. ex Fest. p. 205 Müll.—Hence, occultus (archaic orthogr. OQVOLTVS, S. C. Bacch.;b.scanned ŏccultus,
Plaut. Trin. 3, 2, 39; 86; id. Capt. 1, 1, 15; cf. Brix, Trin. Einleit. p. 14 Ritschl ad Plaut. Trin. l. l. ed. 2), a, um, P. a., hidden, concealed, secret (freq. and class.;syn. abditus): hi saltem in occultis locis prostant, vos in foro ipso,
Plaut. Curc. 4, 2, 21:res occultae et penitus abditae,
Cic. N. D. 1, 19, 49:occultiores insidiae,
id. Verr. 2, 1, 15, § 39:occultior atque tectior cupiditas,
id. Rosc. Am. 36, 104:si quid erit occultius et reconditum,
id. Fam. 11, 21, 5:cum res occultissimas aperueris in lucemque protuleris,
id. Ac. 2, 19, 62:per occultos calles,
Verg. A. 9, 383:via,
id. ib. 3, 695:nota,
Ov. A. A. 3, 630:sapor,
Verg. G. 3, 397:crescit, occulto velut arbor aevo, Fama Marcelli,
from an obscure, remote age, Hor. C. 1, 12, 45:res,
i. e. the hidden laws of nature, Lucr. 1, 145; 424; Cic. Ac. 1, 4, 15 sq.; 2, 41, 127; id. Fin. 3, 11, 37; 4, 7, 18 al.:occulti miranda potentia fati,
Juv. 7, 200.—Of persons, close, reserved, secret, not open:(β).si me astutum et occultum lubet fingere,
Cic. Fam. 3, 10, 8:ab occultis cavendum hominibus consultisque,
Liv. 25, 16, 4; Tac. A. 6, 51.—With gen.:occultus odii,
dissembling his hate, Tac. A. 4, 7.—Occultus, adverbially for occulte, in secret, secretly (Tacitean):C.qui ejusmodi preces occulti illuderent,
Tac. A. 3, 29; 4, 12:patris mei amicitias non occulti ferunt,
id. ib. 4, 40.—Neutr. as subst.1.oc-culta, ōrum, plur., secret things or places, secrets:2.servi, quibus occulta creduntur,
Cic. Cael. 23, 57:cui fervens Aestuat occultis animus semperque tacendis,
Juv. 3, 50. —With gen.:occulta saltuum scrutari,
Tac. A. 1, 61:occulta conjurationis retexere,
id. ib. 15, 74:occulta cordis,
Vulg. 1 Cor. 14, 25:hominum,
id. Rom. 2, 16:ab occultis meis,
from my secret sins, id. Psa. 18, 13.—Sing.: occultum, i, n., secrecy, only in adverb. phrases, in occulto; per occultum; ex occulto, in secret, secretly: SACRA IN OQVOLTOD NE QVIQVAM FECISE VELET, S. C. Bacch.: in occulto mussabant, Enn. Ann. ap. Paul. ex Fest. p. 144 Müll. (Ann. v. 185 Vahl.): Plaut. Trin. 3, 2, 86:(α).stare in occulto,
Cic. Clu. 28, 78: per occultum (post-Aug.), Tac. [p. 1252] A. 6, 7; 4, 71 fin.; 5, 4; Claud. Cons. Mall. Theod. 124:ex occulto,
from a place of concealment, secret place, Ter. Eun. 4, 7, 17:Jugurtha ex occulto repente nostros invadit,
Sall. J. 59, 2.—Hence, secretly:ex occulto intervenire,
Cic. Clu. 16, 47.—Hence, adv., in three forms: occultē (class.), occultō (ante-class.), and occultim (post-class.), in concealment, in secret, secretly, privately.Form occulte:(β).neque id occulte fert,
does not keep it secret, makes no secret of it, does not conceal it, Ter. Ad. 3, 2, 30:ea nunc occulte cuniculis oppugnatur,
Cic. Agr. 1, 1, 1:proficisci,
Caes. B. C. 1, 66:inter se constituere aliquid,
id. B. G. 7, 83:labitur occulte,
Ov. M. 10, 519:nec clam illud occulteque factum est,
Plin. 36, 2, 2, § 6.—Form occulto, Afran. ap. Charis. p. 186 P. (Com. Rel. v. 295 Rib.).—* (γ).Form occultim:b.reptare,
Sol. 4.—Comp.:conari occultius,
Cic. Deiot. 6, 18:erant praeterea complures paulo occultius consilii hujus participes,
Sall. C. 17, 5: Quint. 9, 4, 21.— Sup.:quam potuit occultissime reliquas cohortes duxit,
Caes. B. C. 3, 67:castra quam potest occultissime locat,
Liv. 9, 2; Sall. J. 91, 3;for which maxime occulte,
Sall. J. 35, 4. -
9 occultim
occŭlo ( obc-), cŭlŭi, cultum, 3 ( plup. sync. occulerat, Val. Fl. 2, 280), v. a. [obcolo], to cover, cover over (syn.: tego, condo, celo, abdo).I.In gen. (very rare): terra occulit caput, Enn. ap. Paul. ex Fest. p. 375 Müll. (Trag. v. 141 Vahl.):II.virgulta multā terrā,
Verg. G. 2, 346.—In partic., to cover up, hide, conceal (class.; esp. in the P. a.; v. in the foll.):* B.vitia corporis fuco,
Plaut. Most. 1, 3, 118:vulnera,
Cic. Att. 5, 15, 2:(feminae) parietum umbris occuluntur,
are kept concealed, id. Tusc. 2, 15, 36:hastatos,
Liv. 33, 1:se silvā,
id. 25, 8, 5:classem in convexo nemorum sub rupe,
Verg. A. 1, 310:caligine terras,
Ov. M. 1, 600:puncta argumentorum,
Cic. de Or. 2, 41, 77:narratum ab iis,
to keep secret, conceal, Tac. A. 3, 16:vitia,
Quint. 12, 8, 10.— Absol.:si quis et imprudens aspexerit, occulat ille,
Tib. 1, 2, 37.—Of burying: occultum efferre significat sub terram ferre, ponere, Paul. ex Fest. p. 205 Müll.—Hence, occultus (archaic orthogr. OQVOLTVS, S. C. Bacch.;b.scanned ŏccultus,
Plaut. Trin. 3, 2, 39; 86; id. Capt. 1, 1, 15; cf. Brix, Trin. Einleit. p. 14 Ritschl ad Plaut. Trin. l. l. ed. 2), a, um, P. a., hidden, concealed, secret (freq. and class.;syn. abditus): hi saltem in occultis locis prostant, vos in foro ipso,
Plaut. Curc. 4, 2, 21:res occultae et penitus abditae,
Cic. N. D. 1, 19, 49:occultiores insidiae,
id. Verr. 2, 1, 15, § 39:occultior atque tectior cupiditas,
id. Rosc. Am. 36, 104:si quid erit occultius et reconditum,
id. Fam. 11, 21, 5:cum res occultissimas aperueris in lucemque protuleris,
id. Ac. 2, 19, 62:per occultos calles,
Verg. A. 9, 383:via,
id. ib. 3, 695:nota,
Ov. A. A. 3, 630:sapor,
Verg. G. 3, 397:crescit, occulto velut arbor aevo, Fama Marcelli,
from an obscure, remote age, Hor. C. 1, 12, 45:res,
i. e. the hidden laws of nature, Lucr. 1, 145; 424; Cic. Ac. 1, 4, 15 sq.; 2, 41, 127; id. Fin. 3, 11, 37; 4, 7, 18 al.:occulti miranda potentia fati,
Juv. 7, 200.—Of persons, close, reserved, secret, not open:(β).si me astutum et occultum lubet fingere,
Cic. Fam. 3, 10, 8:ab occultis cavendum hominibus consultisque,
Liv. 25, 16, 4; Tac. A. 6, 51.—With gen.:occultus odii,
dissembling his hate, Tac. A. 4, 7.—Occultus, adverbially for occulte, in secret, secretly (Tacitean):C.qui ejusmodi preces occulti illuderent,
Tac. A. 3, 29; 4, 12:patris mei amicitias non occulti ferunt,
id. ib. 4, 40.—Neutr. as subst.1.oc-culta, ōrum, plur., secret things or places, secrets:2.servi, quibus occulta creduntur,
Cic. Cael. 23, 57:cui fervens Aestuat occultis animus semperque tacendis,
Juv. 3, 50. —With gen.:occulta saltuum scrutari,
Tac. A. 1, 61:occulta conjurationis retexere,
id. ib. 15, 74:occulta cordis,
Vulg. 1 Cor. 14, 25:hominum,
id. Rom. 2, 16:ab occultis meis,
from my secret sins, id. Psa. 18, 13.—Sing.: occultum, i, n., secrecy, only in adverb. phrases, in occulto; per occultum; ex occulto, in secret, secretly: SACRA IN OQVOLTOD NE QVIQVAM FECISE VELET, S. C. Bacch.: in occulto mussabant, Enn. Ann. ap. Paul. ex Fest. p. 144 Müll. (Ann. v. 185 Vahl.): Plaut. Trin. 3, 2, 86:(α).stare in occulto,
Cic. Clu. 28, 78: per occultum (post-Aug.), Tac. [p. 1252] A. 6, 7; 4, 71 fin.; 5, 4; Claud. Cons. Mall. Theod. 124:ex occulto,
from a place of concealment, secret place, Ter. Eun. 4, 7, 17:Jugurtha ex occulto repente nostros invadit,
Sall. J. 59, 2.—Hence, secretly:ex occulto intervenire,
Cic. Clu. 16, 47.—Hence, adv., in three forms: occultē (class.), occultō (ante-class.), and occultim (post-class.), in concealment, in secret, secretly, privately.Form occulte:(β).neque id occulte fert,
does not keep it secret, makes no secret of it, does not conceal it, Ter. Ad. 3, 2, 30:ea nunc occulte cuniculis oppugnatur,
Cic. Agr. 1, 1, 1:proficisci,
Caes. B. C. 1, 66:inter se constituere aliquid,
id. B. G. 7, 83:labitur occulte,
Ov. M. 10, 519:nec clam illud occulteque factum est,
Plin. 36, 2, 2, § 6.—Form occulto, Afran. ap. Charis. p. 186 P. (Com. Rel. v. 295 Rib.).—* (γ).Form occultim:b.reptare,
Sol. 4.—Comp.:conari occultius,
Cic. Deiot. 6, 18:erant praeterea complures paulo occultius consilii hujus participes,
Sall. C. 17, 5: Quint. 9, 4, 21.— Sup.:quam potuit occultissime reliquas cohortes duxit,
Caes. B. C. 3, 67:castra quam potest occultissime locat,
Liv. 9, 2; Sall. J. 91, 3;for which maxime occulte,
Sall. J. 35, 4. -
10 occultum
occŭlo ( obc-), cŭlŭi, cultum, 3 ( plup. sync. occulerat, Val. Fl. 2, 280), v. a. [obcolo], to cover, cover over (syn.: tego, condo, celo, abdo).I.In gen. (very rare): terra occulit caput, Enn. ap. Paul. ex Fest. p. 375 Müll. (Trag. v. 141 Vahl.):II.virgulta multā terrā,
Verg. G. 2, 346.—In partic., to cover up, hide, conceal (class.; esp. in the P. a.; v. in the foll.):* B.vitia corporis fuco,
Plaut. Most. 1, 3, 118:vulnera,
Cic. Att. 5, 15, 2:(feminae) parietum umbris occuluntur,
are kept concealed, id. Tusc. 2, 15, 36:hastatos,
Liv. 33, 1:se silvā,
id. 25, 8, 5:classem in convexo nemorum sub rupe,
Verg. A. 1, 310:caligine terras,
Ov. M. 1, 600:puncta argumentorum,
Cic. de Or. 2, 41, 77:narratum ab iis,
to keep secret, conceal, Tac. A. 3, 16:vitia,
Quint. 12, 8, 10.— Absol.:si quis et imprudens aspexerit, occulat ille,
Tib. 1, 2, 37.—Of burying: occultum efferre significat sub terram ferre, ponere, Paul. ex Fest. p. 205 Müll.—Hence, occultus (archaic orthogr. OQVOLTVS, S. C. Bacch.;b.scanned ŏccultus,
Plaut. Trin. 3, 2, 39; 86; id. Capt. 1, 1, 15; cf. Brix, Trin. Einleit. p. 14 Ritschl ad Plaut. Trin. l. l. ed. 2), a, um, P. a., hidden, concealed, secret (freq. and class.;syn. abditus): hi saltem in occultis locis prostant, vos in foro ipso,
Plaut. Curc. 4, 2, 21:res occultae et penitus abditae,
Cic. N. D. 1, 19, 49:occultiores insidiae,
id. Verr. 2, 1, 15, § 39:occultior atque tectior cupiditas,
id. Rosc. Am. 36, 104:si quid erit occultius et reconditum,
id. Fam. 11, 21, 5:cum res occultissimas aperueris in lucemque protuleris,
id. Ac. 2, 19, 62:per occultos calles,
Verg. A. 9, 383:via,
id. ib. 3, 695:nota,
Ov. A. A. 3, 630:sapor,
Verg. G. 3, 397:crescit, occulto velut arbor aevo, Fama Marcelli,
from an obscure, remote age, Hor. C. 1, 12, 45:res,
i. e. the hidden laws of nature, Lucr. 1, 145; 424; Cic. Ac. 1, 4, 15 sq.; 2, 41, 127; id. Fin. 3, 11, 37; 4, 7, 18 al.:occulti miranda potentia fati,
Juv. 7, 200.—Of persons, close, reserved, secret, not open:(β).si me astutum et occultum lubet fingere,
Cic. Fam. 3, 10, 8:ab occultis cavendum hominibus consultisque,
Liv. 25, 16, 4; Tac. A. 6, 51.—With gen.:occultus odii,
dissembling his hate, Tac. A. 4, 7.—Occultus, adverbially for occulte, in secret, secretly (Tacitean):C.qui ejusmodi preces occulti illuderent,
Tac. A. 3, 29; 4, 12:patris mei amicitias non occulti ferunt,
id. ib. 4, 40.—Neutr. as subst.1.oc-culta, ōrum, plur., secret things or places, secrets:2.servi, quibus occulta creduntur,
Cic. Cael. 23, 57:cui fervens Aestuat occultis animus semperque tacendis,
Juv. 3, 50. —With gen.:occulta saltuum scrutari,
Tac. A. 1, 61:occulta conjurationis retexere,
id. ib. 15, 74:occulta cordis,
Vulg. 1 Cor. 14, 25:hominum,
id. Rom. 2, 16:ab occultis meis,
from my secret sins, id. Psa. 18, 13.—Sing.: occultum, i, n., secrecy, only in adverb. phrases, in occulto; per occultum; ex occulto, in secret, secretly: SACRA IN OQVOLTOD NE QVIQVAM FECISE VELET, S. C. Bacch.: in occulto mussabant, Enn. Ann. ap. Paul. ex Fest. p. 144 Müll. (Ann. v. 185 Vahl.): Plaut. Trin. 3, 2, 86:(α).stare in occulto,
Cic. Clu. 28, 78: per occultum (post-Aug.), Tac. [p. 1252] A. 6, 7; 4, 71 fin.; 5, 4; Claud. Cons. Mall. Theod. 124:ex occulto,
from a place of concealment, secret place, Ter. Eun. 4, 7, 17:Jugurtha ex occulto repente nostros invadit,
Sall. J. 59, 2.—Hence, secretly:ex occulto intervenire,
Cic. Clu. 16, 47.—Hence, adv., in three forms: occultē (class.), occultō (ante-class.), and occultim (post-class.), in concealment, in secret, secretly, privately.Form occulte:(β).neque id occulte fert,
does not keep it secret, makes no secret of it, does not conceal it, Ter. Ad. 3, 2, 30:ea nunc occulte cuniculis oppugnatur,
Cic. Agr. 1, 1, 1:proficisci,
Caes. B. C. 1, 66:inter se constituere aliquid,
id. B. G. 7, 83:labitur occulte,
Ov. M. 10, 519:nec clam illud occulteque factum est,
Plin. 36, 2, 2, § 6.—Form occulto, Afran. ap. Charis. p. 186 P. (Com. Rel. v. 295 Rib.).—* (γ).Form occultim:b.reptare,
Sol. 4.—Comp.:conari occultius,
Cic. Deiot. 6, 18:erant praeterea complures paulo occultius consilii hujus participes,
Sall. C. 17, 5: Quint. 9, 4, 21.— Sup.:quam potuit occultissime reliquas cohortes duxit,
Caes. B. C. 3, 67:castra quam potest occultissime locat,
Liv. 9, 2; Sall. J. 91, 3;for which maxime occulte,
Sall. J. 35, 4.
См. также в других словарях:
Best Kept Secret (Slum Village album) — Infobox Album Name = Best Kept Secret Type = Album Artist = Slum Village Released = July 31, 2000 Recorded = N/A Genre = Hip Hop Length = ?? Label = Groove Attack Producer = Jay Dee, Madlib, IG Culture Reviews = *Allmusic Rating|3|5… … Wikipedia
Best Kept Secret (Jennifer Paige album) — Infobox Album | Name = Best Kept Secret Type = Studio album Artist = Jennifer Paige Released = May 6, 2008 Genre = Pop, Pop rock Length = 49:47 Label = Glor (SPV) Producer = Reviews = * inn joy.de Rating|3|5 [http://www.inn… … Wikipedia
Best Kept Secret (Slum Village) — Best Kept Secret Album par Slum Village Sortie 31 juillet 2000 Enregistrement … Wikipédia en Français
secret — se|cret1 W3S3 [ˈsi:krıt] adj [Date: 1300 1400; : Old French; Origin: Latin secretus, past participle of secernere to separate ] 1.) known about by only a few people and kept hidden from others →↑secrecy ▪ They kept their relationship secret from… … Dictionary of contemporary English
secret */*/*/ — I UK [ˈsiːkrət] / US [ˈsɪkrət] noun [countable] Word forms secret : singular secret plural secrets 1) a piece of information that is known by only a small number of people, and is deliberately not told to other people He was accused of selling… … English dictionary
secret — se|cret1 [ sikrət ] noun count *** 1. ) a piece of information that is known by only a small number of people, and is deliberately not told to other people: It cannot remain a secret much longer. I can t tell you what she said it s a secret. He… … Usage of the words and phrases in modern English
secret — adj Secret, covert, stealthy, furtive, clandestine, surreptitious, underhand, underhanded are comparable when they mean done, carried on, operated, or accomplished so as not to attract attention or observation. Secret, the most general of these… … New Dictionary of Synonyms
secret — 1 / si:krit/ adjective 1 known about by only a few people and kept hidden from others: secret passage/hideout/hiding place etc: Rosie took them to a secret hideout in the woods. | secret diplomacy/negotiations/meetings etc: She s had secret… … Longman dictionary of contemporary English
Secret combination (Latter Day Saints) — In the Latter Day Saint movement, a secret combination is a secret society of people bound together by oaths to carry out the evil purposes of the group. [LDS Church, [http://scriptures.lds.org/gs/s/37 Guide to the Scriptures: Secret… … Wikipedia
Kept — Keep Keep (k[=e]p), v. t. [imp. & p. p. {Kept} (k[e^]pt); p. pr. & vb. n. {Keeping}.] [OE. k[=e]pen, AS. c[=e]pan to keep, regard, desire, await, take, betake; cf. AS. copenere lover, OE. copnien to desire.] 1. To care; to desire. [Obs.] [1913… … The Collaborative International Dictionary of English
The Secret (2006 film) — The Secret Directed by Drew Heriot Produced by Rhonda Byrne (Executive Producer), Paul Harrington (Producer) … Wikipedia